Warunkiem uzyskania uprawnień do wykonywania zawodu lekarskiego w Polsce jest szkolenie podyplomowe. Opowiadaliśmy już o tym, jak odbywa się rozmowa kwalifikacyjna z kierownictwem kliniki, która zapewnia miejsca na staże podyplomowe dla zagranicznych lekarzy; na jakich warunkach lekarze przechodzą szkolenia, na jakich oddziałach i w jaki sposób odbywa się kontrola zdobytej wiedzy na specjalistycznym egzaminie LEK.
Tym razem porozmawiamy o wymaganych szkoleniach teoretycznych podczas stażu podyplomowego. One organizowane są przez okręgowe izby lekarskie. Lista dyscyplin obowiązkowych jest taka sama dla wszystkich izb lekarskich i obejmuje następujące dyscypliny:
Przed kwarantanną wykłady z tych dyscyplin odbywały się w salach wykładowych izb lekarskich lub na oddziałach klinik. Jednak wraz z wprowadzeniem środków restrykcyjnych kursy odbywają się online na platformach takich jak Zoom, GoToMeeting, Google Meet itp.
Po każdym kursie – egzamin w postaci testów. Z doświadczenia możemy powiedzieć, że najtrudniejszym kierunkiem jest krwiodawstwo i hemoterapia (transfuzjologia). Trwa 5 dni, obejmuje takie tematy jak bezpieczeństwo krwi i jej składników, racjonalna transfuzjologia, zasady pobierania krwi i ustalania przynależności grupowej, reakcje uboczne działania niepożądane itp.
W Polsce transfuzjologia jest wysoko rozwiniętą i uregulowaną dziedziną medycyny, a wszyscy lekarze w tym lub innym stopniu muszą pracować z krwią i jej składnikami. Dlatego dużą uwagę przywiązuje się do tej dyscypliny już na etapie kształcenia podyplomowego. Lekarze mają obowiązek znać wszystkie zawiłości prawne związane ze złożeniem zamówienia na krew i jej składniki, a także wszystko, co bezpośrednio wiąże się z procesem transfuzji.
Dla polskiego lekarza również ważnymi dyscyplinami są także prawo i prawoznawstwo, zwłaszcza w świetle rosnącej odpowiedzialności karnej za błędy lekarskie. Ponadto lekarze wszystkich specjalności potrzebują podstawowej wiedzy z zakresu medycyny ratunkowej. Ten dwudniowy kurs obejmuje wykłady na takie tematy jak zaburzenia glikemiczne, niewydolność nerek, kardiologia ratunkowa itp.
W niektórych przypadkach za wymagane kursy trzeba będzie zapłacić. Faktem jest to, że izby lekarskie mają prawo pobierać opłaty za organizowane przez siebie szkolenia. Pracodawca, przychodnia, w której lekarz przebywa na stażu, może opłacić kursy, ale często zdarza się, że lekarz musi pokryć koszty z własnych środków. Ponadto płacą tylko zagraniczni lekarze. Dla osób posiadających Kartę Polaka wszystkie kursy są opłacane przez Ministerstwo Zdrowia.
Koszt kursów waha się od 100 do 300 zł. Mimo to większość kursów jest udostępniana bezpłatnie przez izby medyczne. Informacje o odbyciu obowiązkowego kursu i zdaniu egzaminu odnotowuje się w książce praktykanta, którą każdy lekarz otrzymuje w oddziale lekarskim przed rozpoczęciem stażu podyplomowego.
Jeżeli lekarz nie zda egzaminu, może go powtórzyć. Za drugim razem egzamin najprawdopodobniej będzie miał formę rozmowy kwalifikacyjnej, a nauczyciele z reguły są bardzo lojalni. Oznacza to, że egzaminy z obowiązkowych dyscyplin teoretycznych objętych szkoleniem podyplomowym są w każdym przypadku zdawane przez stażystę. Ale oczywiście lepiej zdać go za pierwszym razem, dlatego też obowiązkowe kursy teoretyczne należy traktować poważnie, bo ta wiedza przyda się później w pracy.