ByadminRezydentura i tryb nierezydencki – dwie drogi do otrzymania specjalizacji w Polsce
Zagraniczni lekarze, którzy uzyskali nostryfikację i pomyślnie zdali egzamin językowy, mają kilka możliwości podjęcia pracy w Polsce jako lekarz-specjalista. Pierwsza, – to potwierdzenie specjalizacji. Ta ścieżka jest dobra dla lekarzy z dużym doświadczeniem, jeśli nie chcą zmieniać swojej specjalizacji. W przypadku innych lekarzy istnieją 2 opcje, i właśnie je rozpatrzymy w tym artykule.
Po 13 miesiącach stażu podyplomowego lekarz uzyskuje pełne prawo do wykonywania zawodu (PWZ). Ale to nie czas na spoczywanie na laurach. W większości przypadków lekarze decydują się na podjęcie specjalistycznych szkoleń, które po kilku latach ciągłej pracy zawodowej i zdaniu egzaminu kwalifikacyjnego (PES), pozwalają uzyskać tytuł specjalisty.
Początek specjalizacji – to jedno z najważniejszych wydarzeń dla wielu lekarzy-stażystów. Zgodnie z ustawodawstwem, po odbyciu stażu i pomyślnym zdaniu egzaminu końcowego (LEK), lekarz może złożyć 2 wnioski: jeden w trybie rezydentury, a drugi – w trybie nierezydenckim. Na czym polega różnica między nimi?
Rezydentura
W 2020 roku wprowadzono zmiany w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty, dotyczące rezydentury. Jednak wejdą one w życie w 2022 roku. Dlatego jeszcze w 2021 roku obowiązują stare przepisy, i wnioski o rezydenturę można składać tylko w jednej dziedzinie lekarskiej i tylko w jednym województwie.
Lecz poczynając od dnia 1 lutego 2022 roku rekrutacja na rezydenturę będzie się odbywać za pośrednictwem ogólnokrajowego systemu elektronicznego. Lekarz będzie uprawniony do jednoczesnego złożenia wniosku w 15 województwach. Zmniejszy to prawdopodobieństwo tego, że ze względu na niewystarczającą liczbę miejsc w jednym z województw, potencjalny chirurg, marzący o pracy przy stole operacyjnym, będzie zmuszony do podjęcia pracy jako lekarz rodzinny.
Tryb nierezydencki
W tym przypadku lekarz zawiera umowę ze szpitalem, i szpital wypłaca mu wynagrodzenie. Obecnie, ze względu na deficyt personelu medycznego, znalezienie takiego szpitala nie jest trudne. Ale najchętniej, w trybie nierezydenckim, do pracy przyjmują szpitale, które znajdują się w prowincjach – małych miasteczkach, gdzie rzeczywiście brakuje lekarzy. W dużych miastach, zwłaszcza w Warszawie, będzie znacznie trudniej znaleźć taki szpital.
Umowa
W ramach rezydentury lekarze podpisują terminową umowę o pracę (na czas określony) ze szpitalem, który posiada odpowiednią akredytację. W takim przypadku wysokość wynagrodzenia ustalana jest z góry, wynosi ono 4299 złotych lub 4993 złotych za pierwsze dwa lata rezydentury, i 4633 złotych lub 5300 złotych – za kolejne lata (brutto), w zależności od tego, czy taka specjalizacja znajduje się na liście priorytetowych. Jeżeli tak, – wynagrodzenie za prace jest wyższe.
Ci lekarze, którzy wybierają tryb nierezydencki, mają więcej możliwości. Mają oni prawo do zawarcia umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej, w której powinny być określone:
- odpłatny urlop naukowy, udzielany lekarzowi na czas trwania kursów, który on jest zobowiązany odbyć w ramach programu specjalizacji;
- w przypadku obecności drugiego miejsca pracy, umowa o pracę, – zawarta z innym zakładem opieki zdrowotnej;
- jeżeli obie strony są zainteresowane, to studia doktoranckie (doktorantura) – jako kontynuacja programu nauczania.
Należy zauważyć, że w trybie nierezydenckim lekarz sam negocjuje wysokość swojego wynagrodzenia. Z jednej strony to często zmusza lekarza do pracy w określonej lokalizacji przez co najmniej kilka lat po ukończeniu specjalizacji. Jeżeli jednak w danym szpitalu brakuje specjalistów, to może zostać podjęta decyzja o wypłacie lekarzowi wysokiego wynagrodzenia.
Zwracamy również uwagę na to, że zgodnie z nowymi przepisami, – staże i specjalizacje na zasadzie wolontariatu są zabronione. Wszyscy lekarze – zarówno polscy, jak i zagraniczni, – mają równe prawa do zatrudnienia i gwarantowany poziom wynagrodzenia za pracę.
Kto decyduje?
Liczbę miejsc rezydenckich określa Minister Zdrowia. W przypadku nierezydentów – wojewoda. Informacje o liczbie miejsc są z góry wysyłane do szpitali, prowadzących specjalistyczne szkolenia.
Za co można otrzymać punkty dla wzięcia udziału w konkursie dotyczącym uzyskania specjalizacji?
- za wynik egzaminu LEK – maksymalnie 200 punktów;
- za artykuły naukowe w czasopismach naukowych, znajdujących się na aktualnej liście czasopism naukowych, – maksymalnie 5 punktów (po 0,5 punktu za drugą publikację).
Co łączy te dwa tryby?
Program specjalizacyjny. Niezależnie od tego, czy lekarz trafia do rezydentury, czy też uzyskuje specjalizację w trybie nierezydenckim, powinien on ukończyć specjalne kursy oraz wykonać określoną liczbę procedur diagnostycznych i terapeutycznych, objętych programem.
Od czego zacząć?
Dla uzyskania specjalizacji, niezależnie od trybu, wymagane jest posiadanie aktywnego konta w Systemie Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych (SMK). W tym systemie lekarz stwarza wniosek-aplikację na szkolenie specjalistyczne i załącza odpowiednie dokumenty (wynik LEK, linki do publikacji naukowych itp.).
