ByadminOpinie na temat stażu w Polsce MyroslavyVojtyuk, ginekologa-położnika
Mam na imię Myroslava. Jestem ginekologiem-położnikiem i specjalizuję się w patologii szyjki macicy. W lutym odbyłam pięciodniowy staż dla położników i ginekologów w Polsce w Fundacji „Euromed”. W tym artykule chcę podzielić się swoimi doświadczeniami.
Na zdjęciu to Ja w Szpitalu im. Świętej Rodziny
O sobie
Jestem jedynym lekarzem w rodzinie i zdałam sobie sprawę, że chcę być ginekologiempołożnikiem, gdy byłam jeszcze na studiach. Nikim innym nie mogłam siebie przedstawić.
Na początkustudiowałam na Uniwersytecie Medycznym w Tarnopolu. Później odbyłam staż w dwóch miastach: Tarnopolu i Równem. Teraz pracuję w Równo w centrum reprodukcji „Błahodar” oraz w poradni przedporodowej w Szpitalu Macierzyńskim nr 1 i leczę choroby związane z patologią szyjki macicy. Leczenie erozji, dysplazji metodami takimi jak laserowe zniszczenie i odparowanie szyjki macicy metodą fal radiowych leży w mojej kompetencji. Dlaczego zdecydowałam wziąć udział w stażu
Mój kolega opowiedział mnie o programie fundacji i stażu, to była moja pierwsza podróż studyjna. Wcześniej kilkakrotnie wyjeżdżałam do Europy jako turysta, byłam w Polsce, ale nie myślałam o możliwości uczyć się tam.
W programie mnie zainteresowała możliwośćpraktyki. Zamiast programu zapoznawczego ze zwiedzaniem szpitali, „Euromed” zaoferował 5 dni stażu w warszawskiej klinice. Na przykład mogłam zobaczyć, jak polscy koledzy pracują i wykonują kolposkopię szyjki macicy z biopsją, zapoznać się z metodami badań i diagnostyki układu rozrodczego, później stosując ich doświadczenie w moim szpitalu w Równo.
Przygotowanie do wyjazdu
Aby wziąć udział w stażu, potrzebny był zestaw dokumentów:
- dyplom o wykształceniu medycznym
- certyfikat rocznego egzaminu zawodowego
- zaświadczenie o zatrudnieniu.
Kwestie finansowe
Cena programu – 580 euro. Cena obejmuje praktyki, szkolenia, materiały eksploatacyjne i wsparcie tłumacza. Zakwaterowanie, podróże i posiłki – opłacane na własny koszt.
Pobyt
Zamieszkałam u moich warszawskich przyjaciół obok Stadionu Narodowego, niedaleko kliniki. Jadłem głównie w domu lub w klinice. Instytucja nie posiada stołówki dla lekarzy, polscy lekarze jedzą w pracowni lub we własnych pokojach obiadowych. Dla pacjentów w szpitalu śniadanie i obiad przywożą prywatne firmy.
Byłam na stażu razem z koleżanką. Każdego dnia pracowałyśmy do czwartej, po czym miałyśmy czas na naukę, relaks i poznanie miasta. Uwielbiam wieczór w Warszawie, jest bardzo piękny.
Tłumacz opowiedziała nam, gdzie iść, gdzie zwiedzanie muzeów jest bezpłatne. Fundacja „Euromed” organizowała dla nas wycieczki: zobaczyliśmy wystawę Van Gogha, Muzeum Sztuki Ludowej, Muzeum Chopina.
Stare miasto wieczorem
Przepływ pracy
Harmonogram stażu
Odbywałam staż w warszawskim szpitalu im. ŚwiętejRodziny. Każdy poranek zaczynał się w gabinecie kuratora. Kuratorem jest lekarz, przedstawiciel polskiego szpitala, który pomaga uczestnikom programu w odbyciu stażu, rozwiązaniu problemów, wprowadzeniu ich do szpitala, przypisaniu ich do oddziałów szpitalnych na czas trwania stażu.
Kurator, przydzielając nas do konkretnego oddziału, przedstawiał nas szefowi oddziału, głównej pielęgniarce. Każdy dzień przebywaliśmy w jednym oddziale. Na początku stażu powiedziałam koordynatorowi, że najbardziej interesują mnie choroby macicy. Dlatego specjalnie przeznaczył kilka dni na pracę z tą patologią.
W związku z tym, że medycyna w Polsce jest ubezpieczeniowa, nie mogłyśmy asystować chirurgom, chociaż naprawdę chciałyśmy: byłoby bardzo interesująco pracować z polskimi narzędziami własnymi rękami lub przynajmniej z modelami. Zamiast tego tylko fotografowałyśmy pracę kolegów, pozwolono nam też obserwować operację i zadawać pytania. Operację wykonują 4 osoby, jak i u nas: dwóch lekarzy, anestezjolog i siostra anestezjologiczna.
Mogłybyśmy odwiedzić od czterech do siedmiu operacji dziennie. Przez cały ten czas my z koleżanką i tłumaczem stałyśmy za chirurgiem, obserwowałyśmy operację, zadawałyśmy pytania. Nigdy nie powiedziano nam, że nie powinniśmy na coś patrzeć ani pytać. Nawet podczas trudnej operacji pacjenta chorego na raka polscy specjaliści odpowiedzieli na nasze pytania i skomentowali swoje działania.
Do południa byłyśmy w oddziałach operacyjnych, po czym szłyśmy do oddziału ambulatoryjnego.
Oddziały
Przez pięć dni odwiedziłam 6 oddziałów:
- patologii szyjki macicy
- operacyjny
- ginekologiczny
- onkoginekologiczny
- ambulatoryjny
- oddział położniczy
Pokoje położnicze w Polsce są wyposażone dla jednej pacjentki. Klinika posiadapomieszczenia położnicze z wannami. Pokoje poporodowe są również przeznaczone tylko dla jednej pacjentki. Cały sprzęt tutaj jest nowy, na wysokim poziomie. W pokojach położniczych i porodowych wszystkie parametry życiowe są mierzone przez komputer: puls, ciśnienie krwi, tachografie przez całą dobę. Mamy mało takich urządzeń w Równem, lekarze przewożą ich ze szpitala na poród i odwrotnie. W Polsce takie urządzenia znajdują się w każdym pokoju położniczym i porodowym.
Przede wszystkim pamiętam salę operacyjną. Tutaj funkcjonuje 5 sal jednocześnie i tworzony jest przejrzysty harmonogram pracy: pacjent po pacjencie.
Polski oddział nie jest całkowicie podobny do sali operacyjnej naszych szpitali: wszystko tutaj działa na automacie. Na drzwiach nie ma uchwytów: tylko przyciski i drzwi przesuwne. To jest higieniczne i wygodne.
Przed wejściem do sali operacyjnej
Zestaw narzędzi
Państwo polskie opiekuje się zarówno lekarzami, jak i pacjentami. Dlatego wyposażenie techniczne na najwyższym poziomie, materiały eksploatacyjne są zawsze wystarczające. W szpitalu w Równem jedna paczka narzędzi chirurgicznych. Dla całego szpitala jeden konch i lekarze bardzo go cenią.
Po zabiegu musimy czekać godzinę, aż instrument zostanie wysterylizowany, w Polsce nie ma takiego deficytu, lekarze pracują według precyzyjnego harmonogramu: nowa operacja może rozpocząć się dokładnie pięć minut po pierwszej.
Nie każda prywatna klinika na Ukrainie ma laparoskopy. W Polsce są instalowane nawet w prostych szpitalach publicznych.
Specyfika polskich klinik
W polskiej klinice cenią czas zarówno lekarza, jak i pacjenta. Odbiór jest skomputeryzowany, zbudowana jest elektroniczna kolejka, a harmonogram jest bardzo napięty. Jeśli pacjent się spóźni, następnawizyta może zostać naznaczonaza miesiąc.
Zgodnie z protokołem lekarz ma na pacjenta średnio 20 minut przyjęcia ambulatoryjnego. Dokumentacja jest zdigitalizowana, karta medyczna jest wypełniana w ciągu 5 minut.
Jeśli na Ukrainie w ciągu dnia mogę wykonać kolposkopię, biopsję szyjki macicy i zdążyć na operację, to w Polsce tak się nie dzieje. Polski lekarz przy przyjęciu ambulatoryjnym wykonuje tylko biopsję lub tylko kolposkopię. Dla operacji jestosobny dzień.
W holu kliniki z kolegą i tłumaczem
Atmosfera
Na Ukrainie pacjent często nie ufa lekarzom, oskarża procedury i terminy, argumentując to informacją w Internecie. Dlatego lekarz zamiast produktywnej pracy często spędza czas wyjaśniając, dlaczego komentarz użytkownika forum nie jest związany z chorobą pacjenta.
Dla polskich pacjentów lekarz jest autorytetem. Mają do niego pełne zaufanie, po wizycie pacjent nie pójdzie sprawdzać informacji w Google.
Spodobała mi się atmosfera w polskim zespole: miałamuczucie, że jestem w rodzinie. Nikt nie lekceważy młodymi lekarzami i ordynatorami. Każdy pracownik służby zdrowia wykonuje pracę w tym samym rytmie z innymi.
Standardowypokój poporodowy
Język
W szpitalach nie spotkaliśmy rosyjskojęzycznych lekarzy, ale generalnie wielu polskich lekarzy zna język rosyjski, ktoś uczył się go w szkole.
My z koleżanką nie mówimy po polsku, ale na stażu nigdy nie miałyśmy żadnych problemów z językiem: każdego dnia towarzyszył nam tłumacz z „Euromed”. Polski jest podobny do ukraińskiego, po kilku dniach zaczęłam wyraźnie rozumieć pewne słowa i wyrażenia.
Na obiedzie
Wyniki
Dla tych, którzy się wahają: staż w „Euromed” w 100% spełnił moje oczekiwania. Polecam wszystkim! Nawet ja, lekarz z dziesięcioletnim doświadczeniem, nauczyłam się wielu nowych rzeczy w mojej praktyce: jak zoptymalizować miejsce pracy, skuteczniej zastosować konkretną metodę badawczą, inicjować konsultacje z innymi specjalistami (w szczególności onko-ginekologiem, mammologiem-endokrynologiem itp.), jak organizować swój harmonogram. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że wszystko to jest oczywiste. Ale ostatecznie proces i wynik pracy lekarza zależą od tych „oczywistych drobiazgów”.
W przyszłości chciałabym poszerzyć swoją wiedzę w jeszcze węższym kierunku specjalistycznym i odbyć staż w histeroskopii, gdzie przez 5 dni pracują tylko z patologią szyjki macicy.
N.B!: Kiedy wybierasz się w podróż – weź jak najmniej rzeczy: tylko najwygodniejsze i konieczne. Najważniejszą i kosztowną częścią jest zakwaterowanie. Ktoś sam rezerwuje hostel lub hotel. Jeśli to konieczne – organizatorzy „Euromed” pomogą rozwiązać ten problem.
Dla siebie ustaliłem, że nie przeprowadzę się do pracy w Polsce. Polubiłam Warszawę, ale kocham Ukrainę! Wydaje mi się, że ważne jest, aby uczyć się i czerpać wiedzę z doświadczeń zagranicznych kolegów, ale potem używać ich tutaj, we własnym kraju.
Ja, koleżanka i tłumacz
